Maak kennis met onze HEROES en lees over hun allermooiste momenten.

De HEROES van 10,000 HOURS zijn vrijwilligers die al meerdere jaren met al hun energie en passie meedoen met onze vrijwilligersdagen. Wij trainden ze tot supervrijwilligers, door ze te leren over omgaan met kwetsbare mensen en het organiseren van een eigen sociale event.

Ben je enthousiast geworden na het lezen van deze verhalen en wil je ook een keer meedoen met een van onze events? Zet jouw tijd en talenten samen met ons in voor de maatschappij!

ANITA"Ik heb heel veel mooie 10,000 HOURS momenten. Als ik het in het algemeen zou moeten omschrijven, dan zijn het vooral de momenten dat ik foto’s aan het schieten was. En dat ik dan echt met tranen achter de camera zat, omdat ik gewoon zo intens gelukkig was. Ik zag iedereen super happy genieten na al het harde werken en dat is eigenlijk wel bij elk evenement geweest."
BART"Ik ben nu al een paar jaar HERO bij 10,000 HOURS en ik weet mijn eerste event nog wel, dat was met Sensation voor daklozen en mensen met verschillende beperkingen. Er waren knutsel en DJ Workshops, in een super groot gebouw. Er kwam toen een jongen in een grote, zware rolstoel aan. Die kregen we daar niet naar boven. We hebben die jongen toen uiteindelijk naar boven getild en hem de hele dag in een bureaustoel rondgereden. Hij had de dag de dag van zijn leven en hij en zijn begeleider waren super dankbaar. Dat is wel waar je het voor doet."
DENISE & ARJAN"In 2012 hadden we een Mysteryland vrijwilligersdag en toen hebben we elkaar ontmoet. Sinds toen is het ook wel ontstaan, inmiddels hebben we alweer 6 jaar een relatie. We kunnen wel uren vullen met mooie 10,000 HOURS momenten die we samen hebben meegemaakt. Bijvoorbeeld drie jaar geleden tijdens de Dominator dag, was er een man van in de 50 met het Syndroom van Down. We gingen samen een stukje lopen en hij pakte mijn hand vast. Ja, gewoon een geluksmomentje."
SEBAS"Mijn favo 10,000 HOURS moment was mijn eerste ervaring met de VIPS, dat waren toen mensen met een beperking. Van alle leeftijden. De interactie die je dan hebt, dat ik het festival gevoel naar hen kan overbrengen en dat je dan ziet dat zij de dag van hun leven hebben... Dat is geweldig. Ik ga al jaren naar festivals en nu kan ik wat teruggeven. Ik weet nog goed dat er een DJ workshop was en dat iedereen al op de tafels en stoelen samen stond te dansen, terwijl het echte feest nog moest beginnen!
SANDER"Twee jaar geleden was ik vrijwilliger tijdens een dag voor kinderen met een beperking. Die jongens van ongeveer 9 tot 12 jaar oud waren in het begin heel erg bang, maar na een tijdje kwamen ze helemaal los. Het jaar daarna was ik er weer en had ik voor een van die kids een t-shirt meegenomen. Ik was benieuwd of hij me zou herkennen, en dat deed hij! De waardering die je krijgt, door gewoon jezelf te zijn. Het besef en de energie die je krijgt, ook van de vrijwilligers om je heen. Ik ben nu bijna 5 jaar vrijwilliger voor 10,000 HOURS, vrienden die ik heb gemaakt zie ik ook in mijn privé leven. Het is zo mooi dat je dit met elkaar kan delen."
ROOS"Het eerste jaar dat ik als groepshoofd mocht helpen bij THE PROJEQT vond ik zó tof. Alle klussen die ik aangereikt kreeg of waarbij ik moest improviseren, gingen allemaal goed. Als ik dan de blijdschap van alle vrijwilligers en de VIPS zie, dan word ik daar gewoon super enthousiast van. Iedereen staat er met een grote glimlach, dat is waarvoor ik het doe."
MYRTHE"Ik was een keer aan het dansen met een jongen met een zware verstandelijke beperking. Zijn begeleider kwam toen naar me toe en zei; wow! Wat jij nu met hem aan het doen bent, normaal gesproken is hij zo gesloten en in zichzelf. Je hebt hem nu helemaal uit z'n comfortzone gehaald! Toen dacht ik, wat is dit vet. Dat ik dit heb kunnen losmaken, want zo had hij hem nog nooit gezien. Ik had echt een gevoelige snaar bij hem weten te raken, nou toen ben ik ook gewoon helemaal happy naar huis gefietst. Ik vind het echt super leuk om die mensen zo'n geluksmomentje te bezorgen."
STEPHAN"Ik heb twee jaar normaal vrijwilligerswerk gedaan en het derde en vierde jaar was ik groepshoofd. Vorig jaar in Amsterdam, daar was een jongen die maar achter me aan bleef lopen. Hij vond alles leuk wat ik deed, hij wilde timmeren, hij wilde schoffelen, hij wilde een rondje mee met de cabrio. Ja dat soort dingen zijn me echt bijgebleven. Dat ik dan wegging en dat hij een knuffel kwam geven en vroeg of ik alsjeblieft nog een keer terug kwam. Het gevoel dat ik heb na zo'n dag is voldaan. Kapot en voldaan. Omdat je álles gegeven hebt."